'ओळख बरे. तू का मनकवडा आहेस? आईने म्हटले.
मी म्हणालो, 'आज दुपारी दादाच्या पायांवर मी पाय देत नव्हतो. सकाळी त्याला कांदेपाक खाऊ देत नव्हतो. सुभद्रा सख्खी बहीण असून कृष्णाला चिंधी देईना. तसा मी सख्खा भाऊ असूनही प्रेम करीत नाही. मला हे तुला दाखवून द्यावयाचे होते होय ना? मला लाजविण्यासाठी हे गाणे तू आजीला म्हणावयास सांगितलेस. खरे, की नाही सांग.'
आई म्हणाली. 'होय. तुला लाजविण्यासाठी नाही; तर तुला प्रेम शिकविण्यासाठी.'
'ओळख बरे. तू का मनकवडा आहेस? आईने म्हटले.
मी म्हणालो, 'आज दुपारी दादाच्या पायांवर मी पाय देत नव्हतो. सकाळी त्याला कांदेपाक खाऊ देत नव्हतो. सुभद्रा सख्खी बहीण असून कृष्णाला चिंधी देईना. तसा मी सख्खा भाऊ असूनही प्रेम करीत नाही. मला हे तुला दाखवून द्यावयाचे होते होय ना? मला लाजविण्यासाठी हे गाणे तू आजीला म्हणावयास सांगितलेस. खरे, की नाही सांग.'
आई म्हणाली. 'होय. तुला लाजविण्यासाठी नाही; तर तुला प्रेम शिकविण्यासाठी.'
