'खरे का, नारदा! कितीसे रे, कापले? माझ्या कृष्णाचे बोट कापले? अरेरे!' असे म्हणून नेसूचा पीतांबरच फाडून तिने चिंधी दिली.
भरजरि ग पीतांबर दिला फाडून। द्रौपदीस बंधू शोभे नारायण।
माझ्या आजीने गाणे इतके भावपूर्ण म्हटले की, मी तल्लीन होऊन गेलो होतो. डाळिंब्या काढावयाचे विसरून गेलो होतो.
गाणे झाले. मला आई म्हणाली, 'श्याम! आवडले की नाही? ऐकलेस की नाही नीट?'
आईचा हेतू ओळखला. मी आईला विचारले, 'आई! आजीला तू हेच गाणे आज म्हणावयास का सांगितलेस, ते ओळखू?'
'खरे का, नारदा! कितीसे रे, कापले? माझ्या कृष्णाचे बोट कापले? अरेरे!' असे म्हणून नेसूचा पीतांबरच फाडून तिने चिंधी दिली.
भरजरि ग पीतांबर दिला फाडून। द्रौपदीस बंधू शोभे नारायण।
माझ्या आजीने गाणे इतके भावपूर्ण म्हटले की, मी तल्लीन होऊन गेलो होतो. डाळिंब्या काढावयाचे विसरून गेलो होतो.
गाणे झाले. मला आई म्हणाली, 'श्याम! आवडले की नाही? ऐकलेस की नाही नीट?'
आईचा हेतू ओळखला. मी आईला विचारले, 'आई! आजीला तू हेच गाणे आज म्हणावयास का सांगितलेस, ते ओळखू?'
