'वा! चांगला हुशार दिसतोस!' ते म्हणाले.
सुभाताईचा मुलगा पाच वर्षांचा होता व मुलगी दोन-अडीच वर्षांची होती. मुलगा मधू वडिलांजवळ बसला होता. त्यानेही एक चांगला श्लोक म्हणून दाखविला.
'श्याम! खांडवी घे हो आणखी. लाजू-बिजू नकोस.' सुभाताई म्हणाली.
'श्याम मुळी सार्याा जगाचा भिडस्त. येथे नको हो लाजायला! श्याम!' आई हसत म्हणाली. माझी आईही जेवावयास बसली होती. सुभाताई तिला प्रेमाने म्हणाली, 'वयनी! तू आपली सावकाश जेव. त्यांना जाऊ दे उठून.'
'वा! चांगला हुशार दिसतोस!' ते म्हणाले.
सुभाताईचा मुलगा पाच वर्षांचा होता व मुलगी दोन-अडीच वर्षांची होती. मुलगा मधू वडिलांजवळ बसला होता. त्यानेही एक चांगला श्लोक म्हणून दाखविला.
'श्याम! खांडवी घे हो आणखी. लाजू-बिजू नकोस.' सुभाताई म्हणाली.
'श्याम मुळी सार्याा जगाचा भिडस्त. येथे नको हो लाजायला! श्याम!' आई हसत म्हणाली. माझी आईही जेवावयास बसली होती. सुभाताई तिला प्रेमाने म्हणाली, 'वयनी! तू आपली सावकाश जेव. त्यांना जाऊ दे उठून.'
